Wie (of wat) moet er worden losgelaten?

Kinderen opvoeden is loslaten, dat is een uitspraak die je vaak tegenkomt. Maar de volgende vraag is dan: ”Wat (of wie) moet er los worden gelaten?”

Heimwee

Mijn dochter gaat binnenkort op kamp met haar klas. Ze heeft er veel zin in en ziet er enorm tegenop. Ze wil niet weg van thuis en ook het kamp niet missen… en om nu te zeggen dat het een flauw vogeltje is dat moeilijke situaties uit de weg gaan, nee in tegendeel. Ze houdt van uitdagingen. Niet van huis (en mij) weg willen past niet in het plaatje. En het raakt iets in mij. En daar zit natuurlijk de sleutel… Wat doet het met mij? Ik vind dat het niet bij haar past… dat het niet klopt bij haar leeftijd… dat ze eigenlijk niet zo flauw moet doen en zich er gewoon overheen moet zetten. Natuurlijk zeg ik dat niet tegen haar maar ik voel het wel.

Wat maakt nou dat het voor mij zo moeilijk is om te zien dat zij het moeilijk vindt? Dat ze in tranen is als ze ook maar denkt aan kamp? Daarover denken valt dan het kwartje: Hoe kwetsbaar mag ze zijn? Hoe kwetsbaar mag ik zijn? Van jongs af aan heb ik geleerd mijn eigen boontjes te doppen. Als ik verdrietig was kreeg ik vaak het echt goedbedoelde advies: “daar hoef je niet om te huilen, dat is de moeite niet waard!” Of: “daar laat je je dag toch niet door verpesten…!” En ik hoorde daarin de boodschap niet zo flauw te moeten doen, niet zo kinderachtig… En dat is precies wat ik voel bij de heimwee van mijn dochter.

Dus ik troost haar niet, zeg haar dat ze het wel zal overleven. Dat op kamp gaan vooral heel erg leuk is… En ik zie niet dat ze bevestiging wil van mij, dat ze goed is zoals ze is en zich niet groter hoeft voor te doen. En vooral: ik zie niet hoe krachtig het van haar is dat ze haar kwetsbaarheid durft te laten zien!

Met dit inzicht benader ik haar anders, steun ik haar en kan ik ruimte geven aan haar angst. Die er nu mag zijn!

En de heimwee, is die nu dan weg? Nee. Maar ook die mag er zijn!!

Wat mij betreft is dat het loslaten waar het om gaat bij het grootbrengen van kinderen: loslaten van je eigen denkpatronen door ze te gaan onderzoeken en doorleven. Daarmee verander je je eigen leven en dat van je kind!!

Wil je meer opvoed inspiratie of tips van mij? Klik dan op onderstaande knop en je ontvangt iedere maand vier inspirerende mails van mij!

Wil je meer opvoed inspiratie of tips van mij? Klik dan op onderstaande knop en je ontvangt iedere maand vier inspirerende mails van mij!

Ik vind het leuk als je hieronder een reactie achterlaat!

2 Comments

  1. Sanne Feskens

    Mooi verwoord Lidewij!!! Het antwoord van de vragen die onze kinderen stellen ligt vaak zo dichtbij ons hè! De kunst is om dit te willen onderzoeken en aangaan in jezelf…pfff niet altijd even makkelijk. Wie weet kom ik nog eens een keertje bij je sparren want samen zoeken werkt voor mij vaak beter dan alleen. Succes met je praktijk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.