Vrijheid in de opvoeding?

Bevrijdingsdag

Gisteren heb ik met de kinderen Schindler’s List gezien. Dat is inmiddels een goede traditie rond Dodenherdenking en Bevrijdingsdag. Aansluitend met mijn dochter een prachtig gesprek gehad over de oorlog. Over hoe wreed mensen kunnen zijn, hoe je andere mensen niet meer als mensen kunt zien… Ze kan met haar hoofd (en vooral ook gevoel) niet bij. Ze werd er heel verdrietig van. Tja, terecht ook want hoe is zoiets nu te begrijpen? Of uit te leggen, dat is de behoefte die ik voelde. Haar uitteleggen dat het ook niet gewoon is, dat het ook niet mag gebeuren…. Maar ja, het is gebeurd en op zo’n grote schaal dat het normaal leek te zijn.

Maar dat is toch niet wat we willen meegeven aan onze kinderen? Onderscheid maken op grond van geloof, kleur afkomst?

Het mooie van Schindler is dat er in de ellende van de oorlog ook pareltjes zijn. Er zijn altijd mensen die menselijk blijven, ondanks de oorlog en alle ellende. Deze lichtpuntjes die geven hoop! Dat zijn de strohalmen om naar uit te kijken en natuurlijk om als voorbeeld in gedachten te houden. Je kunt altijd kiezen het goede te doen. En wat voor jou in het moment goed is, kan groot of klein zijn. Maar een lichtpuntje zal het zijn!

Door dit gesprek voelde ik me zo dankbaar dat we in deze (hier) oorlogsvrije tijd leven. Dat we onze kinderen in vrijheid mogen grootbrengen. Wat een geluk, wat zijn we bofkonten!!

Wat is nu vrijheid?

Doen wat je wilt? Alle keuzes kunnen en mogen maken? Dat zijn voor mij zeker dingen die ik met vrijheid associeer. Dat je kan en mag doen wat jij goed vindt, je eigen afwegingen kan maken en daardoor je eigen keuzes.  Maar hoe vrij ben je hier echt in?

Als je kijkt naar hoe jij je kinderen opvoed, welke waarde wil je ze meegeven? Schrijf ze maar voor jezelf op.

Kijk nu eens terug naar je eigen opvoeding. Welke waarden heb jij van jouw ouders meegekregen? Schrijf deze ook op.

Ga nu de waardes eens met elkaar vergelijken. Wat valt je op? Zijn er overeenkomsten, zijn er verschillen?

Als de waarden die jij jouw kind mee wil geven gelijk zijn aan wat je van je ouders meekreeg, hoe vrij heb je deze dan gekozen? Of heb je ze overgenomen van je ouders? Zou je ze zelf ook kiezen of zou je eigenlijk liever een andere keuze gemaakt willen hebben?

Als de waarden die jij jouw kind meegeeft verschillen van die van je ouders, zijn ze dan tegengesteld? Is dan jouw idee: zoals mijn ouders het deden ga ik het niet doen? Met als gevolg dat je het tegenovergestelde doet?

Even voor de duidelijkheid, beide is prima hoor, laat daar vooral geen misverstand over bestaan. Ik herken het beide, zowel bij mezelf als bij de ouders die ik begeleid. Logisch ook want je eigen opvoeding is het enige vergelijk dat je hebt, vanuit je ervaring.

Lastig wordt het pas als het binnen het opvoeden niet lekker loopt. Dan heb je weinig smaken om uit te kiezen. Dat wat je kent vanuit jouw opvoeding, of het tegendeel. Als mijn dochter niet naar me luistert kan ik óf heel boos op haar worden óf haar negeren. Die smaken ken ik en dus kom ik, zeker als ik hierdoor gestrestst ben, niet op andere mogelijkheden. En juist in het kiezen van andere mogelijkheden zit voor mij de vrijheid. Dat je ook voor bijvoorbeeld geduld kan kiezen, of liefdevolle aandacht of even tot 10 tellen of… vul zelf maar in!

En natuurlijk kunnen we dit wel bedenken, als we ontspannen en onze liefdevolle zelf zijn. Maar in stress, wanneer het nu eenmaal eerder mis zal gaan??

Om dan te kunnen kiezen voor de mogelijkheid die dan voor iedereen het beste is… Dat gun ik jou!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.