De kracht van verlegenheid

Afgelopen zaterdag stond ik mijn workshop te promoten op de Herfstbazaar op de Vrije School in Breda. Ik had een perfecte plek gekregen van waar ik de hele markt, inclusief schminken, kon overzien. Wat mij vooral op viel wat de verschillende manier waarop de kinderen aanwezig waren. Dit was grofweg te verdelen in twee groepen: degenen die erg aanwezig waren en degene die vrij timide of verlegen in de buurt van hun ouders bleven.

Nu is dat iets wat ik van mijn cliënten ook vaak terug hoor: “Ik zou graag willen dat mijn kind net zo open en vrolijk naar anderen is als naar mij!”, “Ik zou het zo fijn vinden als mijn kind zich zou durven laten zien aan anderen”.

Ik zie en hoor aan alles dat deze ouders het ook echt zo menen en voelen en toch wil ik hier graag dit stuk aan weiden! Omdat ik degenen die dit herkennen graag wil uitnodigen hier een andere kijk op te krijgen!

Ik weet nog goed dat ik ook gezellig met de kinderen naar een herftbazaar ging. Er vol van overtuigd dat dit hartstikke leuk voor ze was. School mooi versiert, leuke activiteiten en dat ik zelf ook eens kon bijpraten met andere ouders, die ik anders niet uitgebreid sprak want weinig tijd, snel weet verder enzovoorts, je kent het wel… Maar helaas, op deze gelegenheden plakten er minstens 2 kinderen aan mij vast. Of ze wilden wel wat doen maar alleen als ik ook mee ging… Dat vroeg heel veel van mijn geduld!

Totdat ik ging inzien wat mijn kinderen hierin van mij vroegen. En ik de kracht ervan ging inzien.

Acceptatie

Wat ik het lastigste vond is inderdaad acceptatie. Accepteren dat mijn vrolijke uitgelaten kind ook verlegen is. Dat dit ook bij het kind hoort. Het is zowel een vrolijk en uitbundig kind maar daarnaast kan het ook de kat uit de boom kijken. En dat is ook oké! Dat stuk mag je ook accepteren van jouw kind!

De kracht van teruggetrokken zijn

Ten tweede kan je ook de kracht ervan gaan zien. De kracht van verlegen en teruggetrokken zijn hoor ik je denken. Ja. Ga maar eens na: Wanneer trekt een kind zich terug? Als het zich niet veilig genoeg voelt, onzeker over de omgeving of over hoe het hier gaat, wat er van hem/ haar wordt verwacht. Die onzekerheid kan je alleen voelen als je zowel zekerheid kent, als stevig in je gevoel zitten.

Dus dat houdt in dat de kinderen die zich terugtrekken heel goed in hun gevoel zitten. En het gevoel vertelt hen soms dat het (nog) niet helemaal safe voor ze voelt, dat ze onzeker zijn in de situatie. En daar handelen ze naar: ze gaan op zoek naar zekerheid en vinden die bij voorkeur bij hun ouders.

Daarnaast kan je kind natuurlijk ook je eigen spanning voelen en daarop reageren! Dus ga ook bij jezelf na hoe het voor jou is op deze momenten…

Ik ben erg benieuwd hoe jij hiermee omgaat! Je kunt je reactie hieronder met me delen!

O ja, de workshop die ik aan het promoten was, is de workshop: van heibel naar harmonie in je gezin. Er zijn nog plaatsen vrij dus heb je zin.... schrijf je dan hier in!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.