Een somber kind van 9

een kind van 9 jaar
een kind van 9 jaar

Deze week had ik een gesprek met een moeder waarvan de 10-jarige zoon een sombere, lusteloze en depressieve indruk maakt. Ze maakt zich hier ernstige zorgen over. Of ze niet eens met hem langs kan komen.

En dan is je kind opeens 9. Tja dat zit er natuurlijk al een tijde aan te komen voordat het zover is. En wat is een kind van 9 nu anders dan een van 8 met een jaar erbij?

Dat ene jaar kan enorm veel doen in de ontwikkeling die het kind doormaakt.

Grofweg is de ontwikkeling op te delen in fasen van 7 jaar:

0-7 jaar van baby tot schoolkind: Het kindje wordt geboren. In deze fase draait het om veiligheid, warmte, vertrouwen en voeding. Als aan deze zaken wordt voldaan, kan het kind zich optimaal ontwikkelen.

7-14 jaar van schoolkind tot puber: In deze periode gaat het om zichzelf te leren kennen. De ouder valt van zijn voetstuk, het kind gaat beseffen dat ouders niet alwetend zijn. Het heeft vooral behoefte aan eerlijke antwoorden dus als je iets niet weet, zeg dat dan! De keerzijde hiervan is dat het kind gaat twijfelen aan alles dat het dacht te weten. Dit kan uiteraard angst oproepen.

14-21 jaar van puber tot adolescent: fase van de waarheid. “In welke wereld ben ik terecht gekomen, wat vindt mijn omgeving van de wereld, en wat vind ik er zelf van?” De jongvolwassene zal alles willen uitproberen om dit te ervaren. Begrip kan hem hierbij helpen. Ze leren in deze fase ook om zelf verantwoordelijk te zijn.

In de eerste periode komt het moment dat je kind “IK” gaat zeggen. Vanaf dit moment ervaart hij zichzelf als eigen persoontje, los van zijn mama en papa. Het woord “NEE” heeft dan ook wat magisch, er moet rekening met hem worden gehouden, hij kan wat anders willen dan de rest. Dit wordt ook wel de eerste ik-inslag genoemd. Deze fase is bij de meeste ouders wel bekend.

Er is echter nog zo’n moment in de ontwikkeling van het kind, de tweede ik-inslag. Deze is tussen 9 en 12 jaar, meestal in groep 6/klas 4.

Een kind van deze leeftijd (de vierdeklasser op de Vrije School, de zesde groep op de Basisschool) wordt als het ware wakker uit hun droomwereld. Het ziet ineens zijn ouders niet meer als de vertrouwde, onfeilbare mensen. De ouders worden ‘gewone’ mensen met hun fouten en eigen mening (die dus niet waarheid is…). De buitenwereld en alles wat daarin gebeurd lijkt nu pas echt “binnen” te komen. Ze gaan kritischer vragen stellen over regels en gewoonten of maken zich meer zorgen over de wereld om hen heen. En wat de leraar vertelt is ook niet automatisch waar. Je ziet in deze periode dat kinderen ook gaan klagen over school. De juf is stom en gemeen, onenigheden met klasgenoten worden enorm, je zou soms (onterecht) het idee krijgen dat ze worden buitengesloten.

Vaak spreek ik ouders die het idee hebben dat hun 10 jarige depressief en ongelukkig is.  Dat er een andere school gezocht moet worden omdat hun kind niet gezien wordt op de huidige, hier buiten de groep valt en toe is aan een nieuwe start.

In nog extremere gevallen gaat het om kinderen die zeggen liever dood te willen.

Dat je als ouder schrikt van deze uitingen kan ik me voorstellen. Toch wil het niet zeggen dat het kind inderdaad een doodswens heeft. Het geeft alleen aan dat het hem niet lukt zijn leven weer in de hand te krijgen. Wellicht voelt hij daar de vrijheid niet voor. Hij ervaart zijn omgeving en de wereld nu opeens anders dan in de jaren ervoor. Het komt veel dichterbij en is dus veel bedreigender.

Belangrijk is dus te weten dat deze fase heftig is voor je kind. Dat je de uitingen symbolisch kan bekijken en er vooral eerlijk over kan praten met en dus niet tegen 😉 je kind. Vertel hoe het voor jou was op die leeftijd. Hoe ging jij om met de onzekerheid?

Daarnaast is het belangrijk te kijken wat je kind jou spiegelt. Dus als jouw kind zich onbegrepen voelt door de juf, buiten de groep valt en toe is aan een nieuwe start, hoe zijn deze zaken voor jou? Oftewel: voel jij je altijd goed begrepen? Hoe voel jij je in een groep? En hoe voel jij je nu over je leven?

Door met deze vragen aan de slag te gaan zal je gaan merken dat er voor jouw kind en jullie gesprekken samen ook wat verandert. Dit is een ontwikkelingsfase waar je kind doorheen gaat, op welke school, in welke klas en met welke docent dan ook! En jij als liefhebbende ouder bent er om jouw kind hierin te steunen. Hoe moeilijk of pijnlijk het op momenten ook kan zijn.

Wil je graag hulp met het omgaan met je sombere kind? Dan ben ik er natuurlijk voor jou!  Stuur me een dan  berichtje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.